Το χιούμορ είναι πολύ περισσότερα από μια ευχάριστη στιγμή ή έναν τρόπο εκτόνωσης. Μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός ψυχικής ανθεκτικότητας, να μειώσει το στρες, να ενισχύσει τη σύνδεση με τους άλλους και να μας βοηθήσει να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες με μεγαλύτερη ευελιξία. Το να μπορούμε να γελάμε με τον εαυτό μας δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά συχνά δείχνει έναν πιο σταθερό εαυτό που αντέχει την ατέλεια χωρίς να καταρρέει.
Η αυτοειρωνεία, όταν δεν μετατρέπεται σε αυτοϋποτίμηση, μπορεί να γίνει γέφυρα προς την αυθεντικότητα και τις ουσιαστικές σχέσεις. Η αποδοχή των αδυναμιών μας, η έκθεση σε εμπειρίες που καλλιεργούν το γέλιο και η εγκατάλειψη της ανάγκης να φαινόμαστε διαρκώς «τέλειοι» μάς επιτρέπουν να ζούμε με περισσότερη ελευθερία και λιγότερο φόβο. Ίσως τελικά η πραγματική ψυχική δύναμη να μην είναι να μην πέφτουμε ποτέ, αλλά να μπορούμε να χαμογελάσουμε όταν το κάνουμε και να συνεχίζουμε.
Το πλήρες άρθρο έχει δημοσιευτεί αρχικά στην Πύλη Ψυχολογίας – Psychology.gr.