Συγκρίνουμε συνεχώς τον εαυτό μας με τους άλλους, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούμε. Όταν όμως η σύγκριση γίνεται μέτρο της προσωπικής μας αξίας, αρχίζει να μας στερεί τη χαρά, να ενισχύει την ανασφάλεια και να μας απομακρύνει από τη δική μας πορεία. Οι ζωές των άλλων δεν αποτελούν δίκαιο σημείο αναφοράς, γιατί ποτέ δεν γνωρίζουμε ολόκληρη την ιστορία τους.
Η πραγματική αλλαγή έρχεται όταν σταματήσουμε να ανταγωνιζόμαστε και αρχίσουμε να δημιουργούμε. Η επιτυχία των άλλων μπορεί να γίνει πηγή έμπνευσης αντί αφορμή για αυτοκριτική, ενώ η προσωπική ικανοποίηση χτίζεται όταν ζούμε σύμφωνα με τις δικές μας αξίες και όχι προσπαθώντας να αποδείξουμε ότι είμαστε καλύτεροι από κάποιον άλλο.
Το πλήρες άρθρο έχει δημοσιευτεί αρχικά στην Πύλη Ψυχολογίας – Psychology.gr.